تبلیغات
فوتبال در یک نگاه - تغییر سرمربی در فوتبال آلمان؛ یك نگاه كوتاه


فوتبال در یک نگاه

فوتبال- محمد ملاحسینی:
با كمی دقت و بررسی در فوتبال آلمان می‌توان به نكات جالب و بعضا درس‌آموزی رسید

از جمله این نكات، تغییر نامحسوس در پست‌های كلیدی فوتبال از جمله سرمربی تیم ملی فوتبالشان به چشم می‌خورد.

البته این موضوع یا بهتر عنوان كنم «انتخاب درست و بجا» در دیگر پست‌های فوتبال آلمان از جمله رئیس فدراسیون، كاپیتان تیم و حتی دروازه‌بان به چشم می‌خورد كه در این مطلب تمركز بر مقوله سرمربی است.


از سال 1926 تا سال 2010 تنها 10 سرمربی سكان هدایت تیم ملی فوتبال كشور آلمان را در دست گرفته‌اند كه واقعا این نكته درخور اهمیت و حتی یك ركورد است.

تعمق در این موضوع سوالات متعددی را پیش رو قرار می‌دهد:

  • چرا آلمان‌ها زیاد در پی تغییر سرمربی تیم فوتبالشان نبوده و نیستند؟
  • آیا آنها از نبود سرمربی خوب رنج می‌برند؟
  • آیا ضعف مدیریت باعث چنین انتخاب‌هایی شده است؟

این 10 مربی در طول 84 سال فعالیت، با حضور در 17 دوره جام جهانی (آلمان در دو جام جهانی 1930 و1950 شركت نكرد) 12 بار در جمع 4 تیم برتر جهان قرارگرفته‌اند كه در نوع خود یك ركورد محسوب می‌شود.

تیم آلمان در 17 دوره حضور، 3 مقام قهرمانی جهان، 4 مقام نایب قهرمانی جهان، 3 مقام سومی جهان و یك مقام چهارمی كسب كرده است و این درحالی است كه برزیل با وجود 19 دوره حضور 10 بار در بین 4 تیم برتر جهان قرار گرفته است.

البته به این افتخارات باید 3 مقام قهرمانی و 3 مقام نایب قهرمانی در جام ملت‌های اروپا را افزود.

فعالیت این 10 سرمربی فوتبال از سال 1926 تا سال 2010 به قرار زیر است.

اتو نرز از سال 1926 تا سال 1936 سرمربی تیم ملی فوتبال آلمان بود. وی در جام جهانی 1934 با تیم كشورش حضور داشت و موفق شد به مقام سومی جهان برسد.

سپ هربرگر از سال 1936 جای او را گرفت و تا سال 1964 در این سمت فعالیت كرد.

وی در این دوره، قهرمانی جهان در سال 1954 را برای فوتبال كشورش به ارمغان آورد و در جام جهانی 1958 مقام چهارمی جهان را كسب كرد.

هلموت شوئن، یكی از اسطوره‌های فوتبال آلمان كه همگان نام او را به نیكی یاد می‌كنند، در سال 1964 به عنوان سرمربی انتخاب شد.

وی تا سال 1978 كه سكان هدایت تیم را واگذار كرد، در جام جهانی، یك قهرمانی، یك نایب قهرمانی و یك مقام سومی برای كشورش به ارمغان آورد و در جام ملت‌های اروپا یك مقام قهرمانی و یك نایب قهرمانی كسب كرد.

هلموت شوئن در جام جهانی 1966 لندن، با باخت در مقابل انگلیس كه هنوز حرف و حدیث فراوان در مورد آن زده می‌شود، نایب قهرمان جهان شد.

چهار سال بعد یعنی در جام جهانی 1970 هلموت شوئن مقام سومی جهان را به آلبوم افتخارات تیم كشورش افزود.

وی 2 سال بعد در جام ملت‌های اروپا (1972) مقام قهرمانی اروپا را كسب كرد و در جام جهانی 1974 برای دومین‌بار و پس از 20 سال قهرمانی جهان را برای كشورش به ارمغان آورد.

هلموت شوئن همچنان به كسب افتخارات ادامه داد و در سال 1976 نایب قهرمانی اروپا را كسب كرد و در سال 1978 جای خود را به یوپ دروال سپرد.

یوپ دروال نیز رویه مربیان قبل از خود را ادامه داد و در سال 1980 تیم ملی آلمان را به مقام قهرمانی جام ملت‌های اروپا رساند و 2 سال بعد با این تیم به فینال جام جهانی 1982 رسید و یك مقام نایب قهرمانی جهان به آلبوم افتخارات تیم كشورش افزود و 2 سال دیگر نیز در این سمت فعالیت كرد.

در سال 1984 فرانتز بكن بائر، شاگرد با استعداد هلموت شوئن به این سمت برگزیده شد.

وی كه قیصر فوتبال آلمان نامیده می‌شود، در دوران بازیگری افتخار قهرمانی جهان و قهرمانی اروپا را در كارنامه داشت اما آمده بود تا اینبار در كسوت سرمربی این افتخار را كسب كند.

بكن بائر تیم ملی آلمان را در 2 جام جهانی پیاپی (1986 و 1990) به فینال هدایت كرد.

در جام جهانی 1986 در فینال، آلمان‌ها مسابقه را به تیم آرژانتین واگذار كردند و دوم جهان شدند اما 4 سال بعد باز در فینال و نیز باز در مقابل آرژانتین حضور داشتند و شاگردان بكن بائر اینبار قهرمان جهان شدند و برای سومین بار كشورشان را به این افتخار نائل كردند.

بكن بائر پس از كسب مقام قهرمانی جهان با شایستگی این سمت را رها كرد.

بعد از وی و در سال 1990 برتی فوگتس به عنوان سرمربی انتخاب شد و او نیز همین مسیر افتخار را ادامه داد و یك نایب قهرمانی جام ملت‌های اروپا در سال 1992 و قهرمانی همین جام در سال 1996 نتیجه آن بود.

برتی فوگتس تا سال 1998 همراه تیم فوتبال آلمان بود و بعد جای خود را به اریش ریبك داد.

ریبك تنها مربی بدون كسب افتخار فوتبال ملی آلمان محسوب می‌شود. وی 2 سال در این سمت فعالیت كرد و سال 2000 رودی فولر جای او را گرفت.

فولر كه شاگرد ممتاز بكن‌بائر محسوب می‌شود تا سال 2004 سرمربی تیم آلمان بود و در این مدت تیم كشورش را در جام جهانی 2002 به مقام نایب قهرمانی جهان رساند.

در سال 2004 یورگن كلینزمن كه او نیز از شاگردان بكن بائر و همبازی رودی فولر محسوب می‌شود به این سمت برگزیده شد.

وی تا سال 2006 كه در این سمت فعالیت می‌كرد تیم فوتبال آلمان را در سال 2005 به مقام سومی جام كنفدراسیون‌ها رساند و سال بعد در جام جهانی 2006 كه آلمان میزبان آن بود مقام سومی جهان را برای كشورش كسب كرد و بعد از این سمت كناره‌گیری كرد.

در سال 2006 و بعد از جام جهانی، یوآخیم لو كه دستیار كلینزمن بود به این سمت انتخاب شد.

وی همچون اسلاف خود راه ترقی را در پیش گرفت و در سال 2008 در جام ملت‌های اروپا مقام دوم را كسب كرد.

در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی نیز سكان هدایت تیم آلمان در دست یوآخیم لو بود و تیم آلمان با بازی‌های درخشانی كه از خود نشان داد توجه همگان را به خود جلب كرد و در جمع 4 تیم برتر جهان قرار گرفت.

آنها در 3 مسابقه با تیم‌های استرالیا، انگلستان و آرژانتین 12 گل به ثمر رساندند و با هنرنمایی خیره كننده باعث حذف این تیم‌ها شدند.

با بررسی اجمالی كارنامه این 10 سرمربی می‌توان به پاسخ سوال بالا رسید.

در پاسخ سوال بالا باید گفت آیا به راستی فوتبال آلمان در این 84 سال از نبود مربی خوب و باتجربه رنج می‌برده كه به این 10 مربی بسنده كرده؟ كه در جواب باید گفت خیر.

چون ساختار فوتبال آلمان طوری طرح ریزی شده كه همیشه صادر كننده مربی خوب به دیگر كشورها بوده.

فراموش نكنیم زمانی كه تیم ملی یونان در جام ملت‌های اروپا قهرمان شد، اتو رهاگل سكان هدایت این تیم را در دست داشت.

نكته درخور توجه همین موضوع است كه این كشور با اینكه صادر كننده مربی آشنا به فوتبال روز دنیاست، درمورد تیم ملی كشورشان آنقدر سنجیده و منطقی عمل می‌كنند كه رد پایی از اعمال سلیقه، اختلافات درون فدراسیونی و یا باندبازی دیده نمی‌شود.

در واقع این موفقیت و افتخارات، نتیجه ساختار درست مدیریت در فدراسیون فوتبالشان است.

آنها در سایه مدیریت سالم و آشنا به علم فوتبال روز، ساختار فوتبال خود را از پایه پی‌ریزی و استعدادهای نخبه را كشف كردند.

از بین بهترین‌ها، نخبه‌ترین‌ها انتخاب شدند، سكان هدایت و رهبری تیم به آنها سپرده شد، با حمایت منطقی و همه‌جانبه پشتیبانی می‌شوند و نتیجه دلخواه كسب می‌شود.

این روند ادامه پیدا می‌كند تا جایی كه نیروهای جوانتر جای پیشكسوت‌های خود را می‌گیرند اما هیچگاه پیشكسوت‌ها از صحنه خارج نمی‌شوند و در سایه جوانان تجربیات خود را در اختیار آنان می‌گذارند.

به امید روزی كه چنین اراده‌ای در ساختار فوتبال كشور عزیزمان، ایران حاكم شود.

منبع- همشهری آنلاین


نوشته شده در پنجشنبه 24 تیر 1389 | ساعت 11:27 ق.ظ | توسط mary . |نظرات |


قالب وبلاگ : فقط بهاربیست